nieuws

Nieuwjaarswensen

Ik herinner me hoe mijn vader, bijna 80 toen, trots beweerde dat geen mens hem ooit had zien huilen. Met tranen in mijn ogen en verwijten in mijn stem feliciteerde ik hem voor die prestatie, waarschijnlijk een topprestatie in het slagersmilieu.

Twintig telefoonboeken doorscheuren, zes kratjes bier leegzuipen, de hoge C zingen, 64 fouettés draaien, de mensheid verzint maar raak om de ene sterveling van de andere te onderscheiden. In de postduivenwereld wordt de man met de beste doffer onderscheiden en geëerd, op straat wordt hij uitgescholden door  een automobilist die op weg is naar een kerkdienst. We leven in  gescheiden werelden die elkaar bij toeval raken.

Recent onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau, Verschil in Nederland,  haalde het nieuws met  verontrustende constateringen. Sociale cohesie in gemeenschappen ontbreekt, de politieke elite staat los van zijn bevolking, inkomensverschillen worden alsmaar groter. De vanzelfsprekendheid dat alle kinderen een beter leven krijgen dan hun ouders nu genieten, gaat niet meer op.

Met goede moed nam ik me voor dit jaar anders uit te luiden. Geen naar zwaarmoedigheid neigend betoog, maar licht verteerbare kost. Wat is erop tegen om clichés te gebruiken die relaties in stand houden en de tijd verdrijven? Met kerstmis branden kaarsjes fijn. (en krijgt de zwerver nog wat wijn) Er is genoeg te beleven op deze aarde. ( en bezoek, als de tijd het toelaat, een bejaarde)

Voordat ik me had ondergedompeld in een repertoire van rozengeur en maneschijn, maakten wanhoop en woede zich meester van mij. Hoe kunnen we onverschillig blijven bij een uit elkaar vallende samenleving waarin de psychopaat en de narcist de gaten vullen? ‘ Verschil in Nederland’ sterkt me in de overtuiging dat reflectie, introspectie, een zelf bevragend bestaan afgedwongen moet worden om de eigen plaats en die van onze medemens te kunnen doorgronden.

U vindt dat te radicaal? Is verplicht taal en rekenen van een andere orde?  Zelfinzicht kan en moet onderwezen worden, aan jong en oud. Non scholae sed vitae discimus, niet voor de school, maar voor het leven leren wij.

 Mijn vader is inmiddels 22 jaar geleden gestorven. Maar de geschiedenis herhaalt zich moeiteloos.

Records worden gebroken in alle takken van sport, er wordt gedecoreerd dat het een lieve lust is, de camera’s zijn gericht op de winnaars, het beste worstenbroodje, de P.C. Hooftprijs, de Huisorde van de Zandhaas. We ontlenen onze waarde aan prestaties binnen de eigen kring  en lijken ons niet gewaar te zijn van onze binnenwereld en de wereld om ons heen.

Vladimir Majakovski wist het al in 1918: ‘Kameraad, er dient meer geschied dan enkel je jasje te keren. Keer je eigenste binnenste buiten.’

Maak de balans van 2014 maar op. En zet voor 2015 empathie en compassie op de begroting.

 

 Jack Timmermans       

07 apr 2017
14 mrt 2017
1 2 3 4 5 6 7 8 9